TERUGBLIK WILLIBRORDZONDAG

Een zondag (4 november) waarop we onze patroonheilige herdenken en ook altijd stilstaan bij onze eigen parochie. Het was een mooie viering, waarin ons koor weer fantastisch de muzikale ondersteuning verzorgde. Aan het eind van de viering kreeg Wim Doeswijk uit handen van pastoor Van Hees een Diocesane onderscheiding. Wim is al 43 jaar ononderbroken misdienaar/acoliet. Een vrijwilliger om trots op te zijn.
Tijdens het gezellig samenzijn na de viering werden we op gebak getrakteerd door de familie Doeswijk. Vlak voordat we iets anders gaan drinken (de dames van de koffieploeg verzorgen dit altijd uitstekend) probeer ik het afgelopen jaar nog even kort samen te vatten.
Dit jaar moesten we afscheid nemen van onze geliefde pastoor Verdaasdonk. Op 7 april is hij naar zijn laatste rustplaats in Breda gebracht. Een aantal vrijwilligers is bezig om samen met de PKC een gedenkteken te realiseren in Haamstede en Zierikzee. Er zijn al vergevorderde ideeën, maar de werkgroep heeft samen met de PKC nog even tijd nodig.
Het aantal kerkgangers neemt af. De inkomsten worden minder en de uitgaven hoger. We moeten behoorlijk in de buidel tasten om de gebouwen te onderhouden. Komende jaren worden de huizen van pastoor Van Hees en de familie Hilgers gerenoveerd en ook aan het dak van onze kerk worden onderhoudswerkzaamheden uitgevoerd. Hierdoor zal onze spaarpot noodzakelijk worden aangesproken.
De Kerstmarkt was vorig jaar gezellig en druk bezocht, daar hopen we dit jaar op 15 december natuurlijk ook weer op. In mei was er een positieve algemene parochiekerncommissie vergadering.
Het feest in september, voor de vrijwilligers van onze parochie, was heel geslaagd. Onze pastoor Van Hees kreeg daar plotseling vier paters die hem tijdelijk ondersteunden en ook de fiets van pa werd opgeknapt.
Over opknappen gesproken: de tuin is opgeknapt en we hebben wat meer ruimte gekregen om de fietsen weg te zetten, zonder dat ons dit geld heeft gekost, enkel wat tuin.
Maar wat ik persoonlijk het belangrijkst vind is, dat we nog steeds kunnen rekenen op veel vrijwilligers die veel inzet tonen en extra bijspringen als dat nodig is of taken overnemen als een ander even niet kan.
Nu ik wat meer mijn gezicht kan laten zien hier in het parochiecentrum valt me op hoeveel parochianen zo maar even binnen lopen. Gezellig en het zorgt voor verbondenheid.
Mijn dank weer aan eenieder die er voor zorgt dat onze kerk niet zomaar een dak boven wat hoofden is; dit waren de woorden van pastoor Verdaasdonk. Daar bedoelde hij niet alleen de vrijwilligers mee, maar ook alle mensen die deze kerk bezoeken. Samen kunnen we er een thuis van maken. Laten we daar samen met onze familie wat vaker op visite gaan.

Erik Steegmans