TWEESTRIJD

In en buiten onze parochiekern vinden allerlei vormen van afscheid nemen plaats, waar wij als parochiekern soms-vaak- of totaal niet betrokken worden. Respect voor de keuze van de overledene (al of niet als laatste wens, beschreven of uitgesproken) of de keuze van nabestaanden geldt voor ons als uitgangspunt. Wij mogen en willen geen wil of verlangen opleggen, want we zijn enkel dienstverlenend als ons dat als geloofsgemeenschap gevraagd wordt.

Via een uitvaartonderneming kunnen we aan nabestaanden voorleggen wat de mogelijkheden zijn bij een uitvaart of afscheid in onze kern, maar ook hier zijn we mede afhankelijk van vraag en aanbod: soms wil men een eucharistieviering, maar is dat qua personele bezetting niet altijd mogelijk. Data en tijden kunnen ook een belemmering vormen in de afgewogen keuze wel of niet gebruik te maken van kerkelijke medewerkers en ruimten.

In een aantal gevallen voelen we ons als gemeenschap min of meer met lege handen staan, omdat we op geen enkele (voor ons) passende manier mede afscheid kunnen nemen of een dankbetuiging mogen uiten.

Binnen het samenspel van nabestaanden, pastoraal team/pastoraal centrum en parochiekern willen we doen wat binnen ieders vermogen ligt. Dat de buitenwacht (minder of anders betrokken) daarop dan reageert, is soms pijnlijk of doet de waarheid dan geweld aan.

In alle- voor ons is iedere parochiaan of dorpsgenoot in dit opzicht gelijk- gevallen van overlijden wensen we ieder een waardige ‘eeuwige rust’ toe. Over de doden niets dan goeds…zou dan leidend moeten zijn.

Parochiekerncommissie ‘s-Heerenhoek