LOST/VAST

Als parochiekerncommissie zitten we regelmatig in tweestrijd over diverse onderwerpen. Hoe pak je iets aan, zonder mensen te kwetsen, ze schade te berokkenen, of ze het gevoel te geven dat alles je ‘koud’ laat?

  • Betrokkenheid met misdienaars, acolieten, koorleden: in vieringen en diensten is het bijna niet mogelijk met grotere groepen (dan strikt noodzakelijk) samen te komen of werkzaam te zijn. Met name misdienaars en koorleden hebben sinds maart 2020 geen invulling gekregen of gezien in onze bijeenkomsten. Hun taakopvatting kan in die periode best een knauw gekregen hebben. De band met de kerk wordt ‘losser’ als je inzet niet (meer) gevraagd wordt. We hopen op betere tijden in vele opzichten, al kiezen veel koorleden -terecht- voor hun gezondheid en mijden daardoor grotere samenkomsten en repetities. Met vaccineren in het verschiet, wellicht binnenkort weer een mooi kerkelijk lied?
  • Kerkhofwerkgroep: de mannen van de onderhoudsploeg zijn enkele weken geleden weer op woensdagmorgen gestart, na een winterpauze. De onderlinge werksfeer is goed, ontspannen en vol geestdrift, maar het vele (soms zware) werk zorgt ook voor terechte terughoudendheid bij een aantal karweitjes. De dames van de catering zorgen uiteraard voor hun wekelijks verdiende kopje koffie en versnapering. Alle lof en waardering voor hun inzet, want de gemiddelde leeftijd ligt ‘ruim’ boven de pensioenleeftijd. Het is te hopen dat we – op welke manier- dan ook in de toekomst een groep van een dergelijk kaliber aan ons kunnen blijven binden.
  • Koffieochtenden: tot maart 2020 was het een goede gewoonte om op de eerste zondag van de maand, na de dienst, achter in de kerk/aparte ruimte, samen koffie te drinken en wetenswaardigheden uit te wisselen. Ook deze vorm van samen vieren is sindsdien verleden tijd en de gastvrouwen zitten ‘zonder werk’. Niet alleen de koffiepotten staan te pruttelen om weer te kunnen starten.
  • Kosters: sinds het vertrek van John hebben we een drietal trouwe kosters die alle diensten voorbereiden en na afloop alles weer in de juiste orde van dienst brengen. De voorschriften van vooraf registreren, controleren, observeren en communiceren met alle voorgangers, lectoren en koren maken het werk niet lichter, als er ‘maar’ 30 personen in de kerk mogen zitten. Nu we wat ruimer mogen reserveren ervaren zij meer loon naar werken. We zouden graag een vierde persoon aan dit team willen toevoegen. Wie maakt het kwartet compleet?
  • Parochianen hebben hun verantwoording genomen en besloten om wel-niet-soms-vaak naar kerkdiensten te komen. Als de regelmaat eruit is, slaat een losse houding eerder toe, met alle gevolgen van dien. Nu het weer/ de temperatuur aangenamer wordt, de maatregelen versoepeld worden en de kerkelijke feestdagen elkaar snel opvolgen, zien we meer voeten die over de kerkdrempel heen durven stappen. Voor voorganger en allen die de dienst mede verzorgen geeft dat een goed gevoel: we hebben elkaar nodig en steunen zo ons geloofsleven, kerkelijke betrokkenheid en geldelijke gaven.
  • De lezers van Parochienieuws: in de afgelopen periode hebben we onze lijsten van abonnees moeten opschonen. Er ontstond scheefgroei tussen aantal deelnemende parochianen aan kerkbijdrage of Vrienden van Willibrord (tientjeslid) en hen die op geen – voor ons waarneembare- wijze iets bijdragen. De kostprijs van het blad is voor ons geen echte belemmering, maar het moet geen onbestelbaar adres worden in ons bestand. Vandaar dat we – met kromme tenen- een vijftigtal adressen (onder voorbehoud) hebben laten schrappen bij de zeventien bezorgers. Met veel plezier nemen we met u weer contact op, als u daar ‘iets’ van laat merken.