LIEF EN LEED…of op je handen blijven zitten?

Overal in Nederland worden kinderen geboren, zijn mensen kortere of langere tijd ziek,  worden verjaardagen en jubilea gevierd en (in deze tijd) slagen jongeren voor hun examen. Ons dorp is daar geen uitzondering in…

Kersverse ouders hangen uitingen van blijdschap aan de voorgevel; kroonjaren in leeftijd of huwelijksjaren worden via grote ballonnen of poppen aan de omgeving getoond en de bekende schooltas hangt aan de vlaggenmast.

Toch lijkt het, nu de kerk zo’n driekwart jaar gesloten is, dat veel lief en leed aan de deur van de kerk voorbij gaat zonder dat er van hieruit blijken van medeleven komen.

Nogmaals onderstrepen we ons gevoel van gemeenschap, al of niet met de toevoeging: geloofsgemeenschap. Je hoeft geen katholiek of parochiaan te zijn om elkaar gevoelens van troost of blijdschap te tonen.

We mogen overledenen geen uitvaartdienst in onze kerk meer aanbieden, maar wel een luisterend oor of een welgemeende uitgestoken hand. Evenzo bij een geboorte, want wie is er niet blij met jong leven?

Om tegemoet te komen aan ‘verschijnselen’ van deze tijd zijn sommige mensen uit ons dorp begonnen met “Lief- en Leedstraten”. Bewoners uit een straat (gangmakers) vangen signalen op en proberen dat gestalte te geven via een hartverwarmende kaart, een spontaan bloemetje of een gesprekje.

Wilt u meer weten over deze vorm van saamhorigheid? Neem gerust contact op met Richard Gielens, een van de contactpersonen in de gemeente Borsele. Via de website van het welzijnshuis.nl kunt u alles lezen wat er kan/mag om elkaar te laten merken dat iedereen er toe doet!

Vorig artikelHET BLEEF STIL