Een leven als een oordeel…

Een eerste terugblik op het Coronatijdperk medio maart-medio mei 2020

Wie had ooit gedacht dat dit spreekwoord nog eens een andere – totaal tegenovergestelde- betekenis zou krijgen? Niks geen oorverdovend lawaai; geen herrie of overlast, maar we zijn allemaal veroordeeld tot rust, afzondering en een afstandelijk leven van minimaal anderhalve meter.
’s-Heerenhoek, een dorp in de Zak van Zuid-Beveland, dat al jaren heeft ingeboet van bruisende kern van vermaak met een rijke horecatak, naar een dorp met beperkte voorzieningen, raakte de afgelopen weken ook nog vitale onderdelen kwijt:


– De twee kapperszaken moesten noodgedwongen de schaar tot 11 mei jl. neerleggen.
– De plaatselijke groenteboeren sloten hun zaak of hielden enkel een inrijsessie, waarbij je onpersoonlijk je behoefte aan vitamientjes uit bakken kon halen tegen betaling (wel cash).
– Chinees restaurant , pizzeria en frietzaak mochten enkel ‘nee’ verkopen. Afhalen en bezorgen kon nog wel bij de pizzabar. Na 14 mei startten ze geleidelijk weer op, maar serveren zeker niet op volle/normale sterkte.
– Cafébazen zagen letterlijk de tap droogstaan. Veel stamgasten moesten hun vrijetijdsbesteding anders invullen; vandaar wellicht veel aandacht voor milieustraten en klusbedrijven.
– De slager moest mensen buiten laten wachten, omdat de winkel geen ruimte bood om die anderhalve meter afstand te bewaren.
– De bakkerskraam kwam gelukkig op vaste momenten nog wel (broodnodig), maar ook hier lieten weersomstandigheden mensen regelmatig in de kou staan. Van de regen in drup werd indringend gevoeld!
– De markt op dinsdagmiddag bleef gehandhaafd en niemand ging letterlijk door het lint (dat afstand moest garanderen).

En de kerk? Die sloot afgelopen weken hermetisch de deuren, maar ging vanaf 1 april (geen grap) tussen 19.00 – 20.00 uur weer open; de klokken gaven de openingstijden aan. In de afgelopen periode schoven tussen de tien en twintig mensen per week even of voor langere tijd naar binnen en zochten een plekje voor een moment van bezinning. Maria kreeg volop aandacht en veel lichtpuntjes in haar nis gaven aan, dat men veel steun via haar hoopte te ontvangen.

Gelukkig konden we via Kerk-TV meer mensen laten zien en horen dat we nog bestaan en aan ze blijven denken: stilte, gebed, bezinning en wellicht passende achtergrondmuziek complementeerden de bijeenkomst.
Met name de uitvaartdiensten die we de afgelopen periode mochten verzorgen met de beperking van maximaal 30 aanwezigen, voelen enerzijds erg kil aan, maar gelukkig konden veel belangstellenden de dienst op afstand via tv volgen. Nog nooit werd er direct of uitgesteld zo vaak naar de kerkdienst gekeken ( 14-84 verbindingen).
– Passiezondag en de Lijdensweek werden zelden zo ervaren, want het raakte iedereen: gelovige of andersdenkende. Er was even ‘niks’ nabij voelbaar.

Parochiekern ’s-Heerenhoek bleef wekelijks ‘Rond de Kerk’ uitbrengen; een weekbericht met alle wetenswaardigheden die landelijk, diocesaan of parochieel speelden.
Zo mogelijk brachten we bij iedere belangstellende het misboekje van de betreffende zondag thuis, zodat via NPO-2 of de Vlaamse omroep de kerkuitzendingen met tekst gevolgd konden worden.
Na Palmpasen ontving iedere vaste abonnee van Kerk-TV ( 24 leden) een gewijd palmtakje thuis. Helaas: op afstand en van mindere kwaliteit, maar daar was de buxusmot debet aan!
– De websites van onze parochiekern en het dorp kregen meer aandacht, na de winterslaap was dat echt nodig!
– Vanaf 1 april lagen er ook de speciale gebedenboekjes klaar, die men kon raadplegen tijdens het uur van bezinning.
– Kaarsen bij Maria, gedachtenishoek overledenen en de heilige Antonius (we missen een heleboel sociale contacten) lieten sporen van hoop en licht achter.
– De bewoners van Theresiahof werden zeker niet vergeten, ook al is bezoek tot op dit moment nog steeds niet toegestaan.
– Een kaartje via schoolkinderen (want ook Don Bosco deed mee) of een spontane zwaai-actie is altijd mogelijk. Men hoefde zich niet achter de geraniums te verschuilen!
– Belcontacten werden gestimuleerd en besteldiensten van Jumbo en Albert Heijn reden regelmatig door de straten voor de eerste levensbehoeften.
– Zorg voor de medelanders/ statushouders , die door hun taalachterstanden en beperkte contactmogelijkheden toch al gauw in een verdomhoekje zitten. Huiswerkbegeleiding kon soms (veilig) ook thuis plaatsvinden en via pendeldiensten werden speciale boodschappen bij de Goese bazaars opgehaald en bezorgd.
– Busdiensten bleven redelijk actief; vijf van de zeven dagen van de week; elk uur van ’s ochtends 6.45 uur tot 18.45 uur. Die anderhalve meter afstand in de bus was gegarandeerd, maar contact met de buschauffeur was verboden! Dus: geen kaartjes kopen, maar enkel via pin of thuis internetten…
– De vastenactie via de basisschool was net achter de rug, toen Corona haar slag sloeg. Ruim zeshonderd euro kon veilig worden overgemaakt; zonder vastenzakjes.
– De actie “berenjacht” was op ’s-Heerenhoek ook actief; het sympathieke virus, waarbij kinderen op zoek gingen naar beren voor het raam en daardoor iets konden bespeuren van betrokkenheid voor kinderen, werkte mee.
– Facebookpagina ‘’s-Heerenhoek roept u maar’ groeide en verzoeken om witte lakens te doneren als basis voor te maken mondkapjes deden hun dienst.
– Gelukkig wonen we in een dorp, waar je snel ‘buiten de drukte’ bent en je zonder restricties makkelijk kunt bewegen. Polderwegen in overvloed en de enkele hondenbezitters ten spijt, rust geeft ook – naast het lentezonnetje- een beetje paas- en geluksgevoel.
– Sinds 31 maart weten we dat de Veertigdagentijd minimaal met dertig dagen verlengd werd: vasten hoefde dan niet meer, maar sociale onthouding bleef wel gehandhaafd.
– Als Pinksteren achter de rug is, gaat het dagelijkse leven weer wat verder open, maar zoals vroeger wordt het nooit meer….Nieuwe ronde geeft ook nieuwe kansen voor ons dorp!