DE BYZANTIJNSE VIERING

Naar aanleiding van de tentoonstelling over iconen heeft de werkgroep contacten kunnen leggen met liturgische specialisten in Noord-Brabant en België. In de oosters-orthodoxe kerken en de Grieks-katholieke kerken die met Rome verbonden zijn, noemt men de mis ‘de Goddelijke Liturgie’. De eredienst is in de vierde eeuw na Christus vastgelegd door de heilige Johannes Chrysostomus, destijds patriarch van Constantinopel. Deze stad werd ook wel Byzantium genoemd, en daarom spreekt men ook wel van de Byzantijnse ritus.
Sommigen van ons woonden destijds wel eens dergelijke vieringen bij op ‘s-Heerenhoek, toen pater Paul Van Luffelen daar woonde. De pater volgde de ritus in grote lijnen wel, maar sloeg toch ook wel eens stukjes over om binnen het uur te blijven. Dat was hier niet het geval. We kregen het volledige programma, wat bijna een kleine twee uur duurde. Er zijn veel herhalingen. De voorbeden worden talloze keren overgedaan. Maar omdat alles gezongen wordt, behalve de preek, verveelt het niet. Diaken Wim Tobé had bijna nog meer te doen dan pastoor Ton Sip.
Muzikale medewerking werd verleend door het koor Angelskij Sobor uit Gent. Onze eigen acolyten wekten ijverig mee, en hebben er in 1 keer heel veel bijgeleerd. Het was niet te zien dat het voor hen de eerste keer was. Nu werd ook duidelijk dat de iconen een plaats innemen in de liturgie. Ze worden keer op keer bewierookt. De kerk zag er even uit als een oosterse kerk, en rook als een oosterse kerk, want zij gebruiken een ander, zoeter en kruidiger soort wierook.
Maar in de huidige omstandigheden kwam ook de oorlog in Oost-Europa dichtbij. Dit is de manier van vieren die aan beide kanten van het front gebruikelijk is. De ingewikkelde situatie van de kerken in de Oekraïne speelt een grote rol bij het conflict. Bij die herhaalde voorbeden wordt steeds maar geroepen “In vrede bidden wij de Heer”. Dan bidden ze “Dat wij bevrijd mogen blijven van alle rampen, geweld, nood en gevaar”. Je vraagt je af: wat verstaan ze daaronder aan weerszijden van de grens. Moge het hun gegeven zijn, wanneer de wapens eindelijk zwijgen, dat ze tot de kern van de boodschap geraken.

Marinus Bierens

Vorig artikelKLOMPPOPVIERING
Volgend artikel1e HEILIGE COMMUNIE