ZINGEN IS TWEE MAAL BIDDEN

De bovenstaande zin kennen we allemaal. Daarnaast brengt zingen vreugde, saamhorigheid, is goed voor lijf en leden en niet te vergeten voor ons brein. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat zingen een waar medicijn voor ons zou kunnen zijn in Coronatijd, precies wat we nodig hebben. Maar ja, de geleerde heren vinden dat zingen veel risico met zich meebrengt: er is dan extra besmettingsgevaar.

Hoe jammer is dat, en wat missen we het (mee-)zingen.

Maar goed, we moeten het ermee doen en we wachten ook wat dat betreft op betere tijden. In de tussentijd passen de koren zich netjes aan en zorgen op gepaste wijze toch voor muzikale ondersteuning. St. Ceacilia, Singing Voices en ‘De Mannen’ zingen beurtelings, steeds in een groepje van vier zangers. In het begin bestond nog enige schroom en twijfel of dit wel goed over zou komen in de kerk, maar de zangers hebben dit gevoel van zich afgeschud en nu wordt er vanaf het koor uit volle borst gezongen. En mede dankzij de ondersteuning van Jolanda Nagelkerke, Suus Peeters, Jurgen Franse en Wolfgang Nijholt, klinkt het verrassend goed. Dat merken de zangers zelf, maar valt ook op te maken uit de dankbare en respectvolle reacties na afloop van de vieringen.

Natuurlijk zien we allen uit naar betere tijden, naar de gezamenlijke repetities, naar zingen met de volledige koren, maar als het nodig is, houden we het zo nog wel even vol.

Rita Audenaerd