UIL OF DUIF

Rond de jaarwisseling werd door verschillende personen in onze kerk een uil- of duifachtige vogelroep waargenomen. Het leek alsof de roep afkomstig was van de kerkzolder boven de kruisbeuk met het Maria-altaar, en bij een vogel op de zolder van een kerk denkt men nu eenmaal snel aan een kerkuil. Dit leek niet onwaarschijnlijk, want rondom het dorp huizen al verschillende van dergelijke vogels. Maar voor alle zekerheid werd eerst contact opgenomen met dorpsgenoot en uilenkenner Peter Boelee.

Op dinsdag 19 januari gingen we met een select gezelschap de kerkzolder op, met Peter zelf, vogelkenner Jaap van de Velde, vleermuisdeskundige Nanning-Jan Honingh, en ondergetekende. Wat we vrijwel meteen aantroffen, waren verse uitwerpselen van vleermuizen, dus die woonden er zeker. Deze beestjes bleken toegang te hebben via een opening onder het achterste, smalle raampje boven het koor. De opening daar is echter niet groot genoeg voor een uil. Ook langs de vieringtoren was er geen toegang tot de zolder, zodat de aanwezigheid van een grote uil meteen al een stuk onwaarschijnlijker werd. Eigenlijk bleken er helemaal geen grotere openingen van buiten naar de zolder te zijn en werden er ook geen uilenballen aangetroffen. De conclusie was dan ook dat er op onze kerkzolder geen uil huist. Maar ook geen duif, gelukkig.

Een duif is later wel gesignaleerd in de holtes van het grote roosvenster in de genoemde kruisbeuk, meteen naast de grote boom die daar buiten staat. Het zou hier gaan om een holenduif, een vogel die graag nestelt in een holte in plaats van op een tak. Voor de onderhoudsstaat van het roosvenster is het daarom wellicht beter om de bovenste holtes binnenkort te voorzien van plastic duivenpinnen.

Tekst Hans de Vos, foto Monique van Kootwijk.