INTERVIEW MET NIEUWE VOORZITTER

Theo Audenaerd, jij bent de nieuwe voorzitter van de Kwadendamse parochiekerncommissie. Mensen die vaak hier in de kerk komen zullen jou vast al goed kennen. Maar zou je aan de andere lezers van Parochienieuws iets kunnen vertellen over jouw band met Kwadendamme?

Mijn jonge jaren heb ik doorgebracht in Westdorpe in Zeeuws-Vlaanderen, maar ik woon nu al bijna veertig jaar in Kwadendamme. In 1985 trouwde ik met Rita, die ik leerde kennen via mijn werk in het voormalige Julianaziekenhuis in Terneuzen. In 1987 werd ik lid van zangkoor St. Caecilia, en wat later lid van het Caritas-bestuur, waar ik nu al ruim twintig jaar voorzitter van ben. Ook ben ik momenteel één van de vrijwillige kosters.

 

Dus je bent eigenlijk al behoorlijk actief binnen onze kerkgemeenschap. Past zo’n voorzitterschap er dan nog wel bij in je agenda?

Vorig jaar zijn Rita en ik na veertig dienstjaren in de zorg met pensioen gegaan. De extra vrije tijd die we daardoor kregen besteden we natuurlijk samen met onze kinderen en kleinkinderen. Maar daarnaast vind ik de plaats van de kerk binnen de samenleving zo belangrijk dat ik ook daarin mijn tijd en energie wil stoppen.

 

De parochiekerncommissievoorzitter zit natuurlijk de vergaderingen voor. Maar ook representeert deze de lokale geloofsgemeenschap buiten de eigen parochiekern, met name in de grote Pater-Damiaanparochie. Heeft onze parochiekerncommissie binnen die grote parochie ook inbreng?

De kerncommissie houdt zich vooral bezig met het dagelijks reilen en zeilen van de plaatselijke kerkgemeenschap, terwijl het Damiaanbestuur het algemene beleid uitzet. De communicatie tussen het bestuur en de lokale commissies loopt via de lokale voorzitters. Zo ben ik zelf ook lid van het Damiaanbestuur, als houder van de portefeuille Personeelszaken. Overigens vind ik het jammer dat momenteel niet alle parochiekernen in het Damiaanbestuur vertegenwoordigd zijn. Het is immers belangrijk om betrokken te zijn en te blijven, ook voor de kernen waar inmiddels de kerk gesloten is.

 

Het gaat op dit moment in Nederland met de katholieke kerkgemeenschap niet zo goed. Ook in Kwadendamme zullen we het afgaande tij voorlopig niet kunnen keren, net zomin als we dat kunnen binnen de Pater Damiaanparochie. Zou meer samenwerking tussen de huidige parochiekernen ons wat op de goede weg kunnen helpen?

Samenwerken is van het allergrootste belang, en zonder dat komen we zeker niet vooruit. Er is de laatste decennia binnen de katholieke kerk veel veranderd. Eigenlijk is alles minder geworden dan het vroeger was. We zullen deze veranderingen en de gevolgen daarvan moeten aanvaarden, hoe pijnlijk ze ook zijn. Maar door binnen de Damiaanparochie meer samen te werken, kunnen we gaan bouwen aan een grote katholieke kerkgemeenschap, die samenkomt in mooie kerkgebouwen, welke open staan voor iedereen, en kunnen we een betrokken en gastvrije gemeenschap vormen die midden in de samenleving staat en dus ook als zodanig naar buiten treedt. Paus Franciscus geeft ons hiervoor al het goede voorbeeld, maar zijn voorbeeld wordt nog lang niet overal opgevolgd. De komst van de Missionaire Parochie kan hierin echter veel gaan betekenen.

 

Heeft volgens jou de Kwadendamse parochiekern bepaalde sterke punten die binnen dat genoemde wordingsproces een rol kunnen spelen?

We hebben een actieve gemeenschap met veel vrijwilligers en een prachtige kerk, wellicht de mooiste van de hele parochie. Deze kerk met haar buitengewone akoestiek leent zich heel goed voor grootse en feestelijke vieringen, maar natuurlijk ook voor reguliere zondagsvieringen.

 

Zie je uit naar je komende tijd als voorzitter? Heb je er zin in?

Ondanks de verwachting dat het moeilijk gaat worden, heb ik er veel zin in. Ik wil me voor honderd procent inzetten voor een actieve en levendige kerkgemeenschap die midden in de samenleving staat en waar iedereen zich welkom voelt.

Vorig artikelSAMENVATTING NIEUWJAARSREDE
Volgend artikelOPBRENGST VOEDSELBANKACTIE