WAT IS NU ÉÉN KAARSJE?

Tja, wat stelt dat nu voor? De bezoekers van de braderie kregen op straat door vrijwilligers het aanbod gedaan of zij misschien een kaarsje wilden aansteken in onze kerk. Het was een geheel vrijblijvende uitnodiging, geen boze gezichten als er nee gezegd werd. De antwoorden waren ook heel verschillend: variërend van “nee, daar doen wij niet aan”, of “nee, ik wil niet” of nee, geen tijd” tot: “nou ja, doe maar” of “oh ja, dat wil ik wel” of “ja, graag”.

Er was in de kerk een bijzondere sfeer, een serene rust. We waren die dag met 31 vrijwilligers: straatmissionarissen, ontvangende mensen in de kerk, standhouders bij het kraampje en van de logistieke dienst. We begonnen ’s ochtends met een Eucharistieviering, voorgegaan door pater Wilfried Kouijzer en pater Thaddy de Deckere. Het Allerheiligste werd daarna uitgesteld op het altaar en door een cantor, een fluitiste en een groepje jongeren werd prachtige muziek gemaakt.

Op de altaar treden kon iedereen zijn brandende kaarsje neerzetten. Daarnaast was er gelegenheid een briefje met een intentie in te vullen en in een daarvoor bestemde bus te doen. En wie daar behoefte aan had, kon een gesprekje voeren met één van de aanwezige vrijwilligers. Ook daar werd ruim gebruik van gemaakt, wat goede gesprekken opleverde. Ik hoop, dat menigeen daar ook troost uit geput heeft. Het feit, dat je even kunt bezinnen in de hectiek van alledag werd door velen gewaardeerd. Het was een druk af en aan geloop in de kerk en soms vormde zich zelfs een rij om een kaarsje te mogen aansteken.

Het gaf mij een warm gevoel, te zien hoeveel mensen

dit kleine gebaar maakten, dit ene kaarsje aansteken, terwijl ze eigenlijk voor de braderie kwamen. Nu steeds minder mensen vertrouwd zijn met het christelijke geloof, is deze “straatmissie” één manier om als geloofsgemeenschap uit te dragen wat God voor een mens kan betekenen en hoe blij en gelukkig wij daarmee zijn.

In de viering de volgende dag, hebben wij gebeden voor de honderden intenties in de bus. Vóór de viering hebben wij alle 400! kaarsjes weer aangestoken, die ik na de viering op mijn knieën ook weer kon uitblazen. Maar toen kon ik God intussen wel op mijn blote knieën danken voor deze geweldige beleving van samen zijn en geraakt zijn.

Gezien het positieve gevoel, dat deze dag gaf aan alle vrijwilligers en bezoekers is dit zeker voor herhaling vatbaar.

Vorig artikelTweedaagse rommelmarkt ten bate van de Heilig Blasiuskerk.
Volgend artikelStraatmissie 9-juli Heinkenszand