Inspirerend

Zomaar een dag, 7 augustus 2021. Nederland wint goud en zilver in Tokio. Ondergetekende doet rond 17.00 uur een soort hernieuwing der doopbeloften in een onmetelijke (ongewijde) plens- en onweersbui die hem noopt zich na een fietsritje van 800 meter geheel om te kleden. Dan het avondeten en naar de H. Mis, gecelebreerd door pastoor Paul Verbeek en opgeluisterd door het koor Free Spirit, één van de vier koren van onze Heinkenszandse parochiegemeenschap. Hoewel er een aantal leden wegens vakantie ontbreekt, heeft het koor een uitstekend repertoire voor deze dienst samengesteld en brengt dat ten gehore.

Na de opening volgen de lezingen, het evangelie en daarna de preek waarin de pastoor ons meenam op reis. Hij nam ons mee naar zijn studententijd toen hij met een groepsreis naar Lourdes ging. De sfeer zat er snel in en bij de eerste tussenstop in Frankrijk werd volop muziek gemaakt en gezongen; het werkte inspirerend en de groep smolt samen. In Lourdes kreeg Paul kennis aan een nog jonge ongeneeslijk zieke vrouw, die al twee jaar in “blessuretijd” zat en dit geheel weet aan het elke dag drinken van een slok Lourdeswater, waarvan ze na de bedevaart een aantal reservoirs met wijwater meenam naar huis.

Ook Paul kwam terug naar Nederland, werd priester gewijd en ging werken voor het bisdom Breda; o.a. in de regio Zeeland.

Vervolgens ging hij in zijn preek terug naar de vijftiger jaren, toen onze regio nog tot het bisdom Haarlem behoorde. Het was nog in de tijd van het Rijke Roomse Leven, van volle kerken en van processies. Waar het in Brabant was toegestaan om de sacramentsprocessie door stad of dorp te laten voeren, mochten de parochies in Zeeland zich van hun bisdom Haarlem niet buiten het terrein van de kerk begeven! Vandaar dat ze binnen de omheining van de tuin en het kerkhof bleven.

Van Haarlem gaat het naar Kwadendamme, waar op 7 juli jl. voor de 10e keer een sacramentsprocessie werd gehouden, maar evenals in de Haarlemtijd beperkte de tocht zich nu tot een wandeling over het kerkhof, waar de graven werden gezegend. Deze aanpassing was echter een gevolg van de pandemie, maar was daarom niet minder inspirerend; alle deelnemers waren enthousiast.

De pastoor ging verder; het was muisstil in de kerk en zelfs de aanwezige kinderen zaten met open mond te luisteren. Via Brabant nam Paul ons mee naar Limburg, waar het wassende water in juli een grote ravage aanrichtte en grote delen onder water zette. De pastoor was duidelijk trots op zijn parochie Bergen op Zoom, die een actie op touw zette om het ondergelopen Valkenburg financieel te steunen. Dit groeide uit tot een landelijke actie en de parochie Bergen op Zoom ontving van de 80+ pastoor uit Valkenburg veel dank en waardering voor dit initiatief. Een mooie geste natuurlijk, maar nog veel mooier is de steun en saamhorigheid die de gelovigen bij elkaar bracht en inspiratie gaf, aldus de pastoor.

Tot slot liet hij weten het te betreuren dat in de toekomst enkele parochiekernen in onze regio zullen moeten sluiten. Het is echter inherent aan de recessie van de katholieke kerk in het algemeen. Hopelijk schept het nog meer eensgezindheid, waarna hij aangaf dat alle aanwezige gelovigen in eerste instantie zelf verantwoordelijk zijn voor het overbrengen van hun geloof aan het nageslacht, kinderen en kleinkinderen. Daar kunnen we over nadenken!

De preek werkte inspirerend voor de rest van de viering waarin het koor opnieuw enige fraaie liederen ten gehore bracht. Na de door de pastoor gezongen zegening en het slotlied gingen de 80 aanwezigen eensgezind, opgetogen en inspiratievol naar huis. Het was een prachtige dienst, op een gewone dag. De pastoor verdient goud, maar ook alle aanwezigen en onze parochiekern hebben gewonnen. Bij het verlaten van de kerk scheen gelukkig de zon!

Ad Courtin, Heinkenszand