Allerzielen; is dat een feest?

Nee, Allerzielen is een dag van herdenking en herinneringen ophalen van onze dierbare overledenen. Op 2 november hebben we in onze kerk “Allerzielen gevierd”. Het is de gedenkdag voor alle overledenen, stammend uit een Frans Benedictijner klooster, die in het jaar 998 voor het eerst werd gevierd. Men staat dan stil bij de eindigheid van het leven en bij het leven na de dood.

In de week vóór Allerzielen zijn velen op de begraafplaats al druk in de weer met de graven; ze worden schoongemaakt en er worden bloemen, veelal chrysanten, geplaatst.

Dan wordt het 2 november 19.00 uur en zien we onze kerk vol stromen met parochianen en veel familieleden uit andere delen van de provincie en zelfs van daarbuiten. Bijna 300 kerkgangers zijn aanwezig bij de door pastor Alida van Veldhoven geleide eredienst.

Na de opening worden de misintenties van 82 overledenen in blokken voorgelezen en volgt na elk van de zes blokken de acclamatie. Het herenkoor en Free Spirit verzorgen deze avond de gezangen á capella en laten horen waarom er vaak zo goed aan hen wordt gerefereerd. Voor de 22 overledenen van het afgelopen jaar worden kaarsen aangestoken en gezongen. De uiteenzetting over de betekenis van Allerzielen door Alida tijdens de overweging is boeiend; houdt de mensen stil en geeft, ook bij de niet-katholieke aanwezigen, stof tot napraten. De communie wordt op 2 plaatsen in de kerk uitgereikt, maar duurt desondanks best lang. Aan het eind van de overweging is het eerbiedig stil en neemt iedere aanwezige voor enkele momenten één persoon in gedachten. De nabestaanden nemen het herinneringskruisje en de kaars van hun dierbaren in ontvangst.

Aan het eind van de viering wordt onze sfeervol verlichte begraafplaats door veel aanwezigen bezocht en wordt deze herdenking wezenlijk afgesloten. Gelukkig waren de weergoden ons tijdens het bezoek aan het kerkhof goedgezind.

Veel aanwezigen spraken van een geweldige viering; een aantal van hen verwachten we de komende tijd terug te zien. Dat stemt positief.

Een herdenking stemt vaak niet vrolijk; maar mogen we stiekem toch spreken van een klein feestje?

Ad Courtin

 

Wat pijn doet

 is

de leegte

het gemis

de eenzaamheid

de woorden

die we niet spraken

de attenties

die we niet geven

Wat troost

is

de herinnering

de vriendschap

de genegenheid

 

Wat blijft

is

uw toekomst, God.

Niet voor de dood

hebt Gij ons gemaakt

maar voor het leven

geef onze lieve doden

en ook ons

rust en vrede