ONTWIKKELING HERENKOOR St. CECILIA

Als katholiek opgevoede jongen ben ik opgegroeid met het Gregoriaans. Mijn vader die voor een katholiek over een uitstekende Bijbelkennis beschikte was eigenlijk meer te beschouwen als een “protestantse katholiek”. Hij hield van inhoudelijkheid wat betreft de bijbel en interpretatie maar was verzot op de mystiek en de liturgie van het gregoriaans. Thuis zong hij zich in voordat de kerk bezocht werd, als kind heb ik daar dus wel wat van mee gekregen.

Sinds een jaar maak ik deel uit van het herenkoor, al jaren was het een verborgen wens om te gaan zingen en vooral het gregoriaans maar de mogelijkheden zijn beperkt. Er zijn nauwelijks nog koren die het gregoriaans kunnen zingen, nog even los van de ontwikkeling  van de vergrijzing en teruglopend kerkbezoek. Dit laatste zie je ook bij het teruglopen van aantal zangers.

Gelukkig heeft Goes natuurlijk nog een “erfenis” met het verleden van de koorschool die helaas in 2012 werd opgeheven maar wel heel wat zangers heeft voortgebracht. Maar ook bij ons wordt het een steeds lastiger opgave om voldoende zangers  op de been te krijgen om een redelijk tot goed niveau te kunnen presenteren.

Nu lijkt het net alsof wij somberen maar het tegenovergestelde is het geval. Het huidig koor bestaat uit negen zangers waarvan min of meer een harde kern van zes heren en drie jongere mannen die de basis vormen, het draagvlak wordt wel kritischer. Dat zal zeker zo zijn wanneer de drie nog jonge leden mogelijk de komende jaren naar elders vertrekken om te gaan studeren, die onzekerheid blijft boven ons hangen.

Wij vragen ons natuurlijk af, onder de bezielende leiding van Wim Boer, hoe toch het niveau te kunnen handhaven en te werken aan dit koor. We hebben er namelijk allen veel plezier in!

Om onszelf toch wel enige ambitie op te leggen worden een aantal “echte” gregoriaanse vieringen gepland, waarvan de eerste plaatsvond op 10 februari jongstleden, de vijfde zondag van het jaar. Inmiddels kunnen wij af en toe een beroep doen op enkele zangers die voor dit soort speciale vieringen en projecten meezingen. Wij zijn hen daar zeer erkentelijk voor en het komt het niveau duidelijk ten goede!

Op de laatstgenoemde zondag van 10 februari bereikten we een mooi niveau en de vele reacties die volgden stemmen ons zeer positief. Naast het prachtige gregoriaans werd ook het “Panis Angelicus” gezongen, een aantal van u waren daar zelfs van ontdaan. Het geheel van de viering en de gregoriaanse bijbehorende gezangen maken onze liturgie en bijbehorende mystieke sfeer toch wel emotioneel bijzonder!

Op zondag 10 maart staat er weer een volledige gregoriaanse viering op het programma, dus wees erbij! Naast deze vieringen staan er ook een viertal zogenaamde “Evensongs” op het programma, de eerste op zaterdag 30 maart. Ook dan zullen wij worden ondersteund met extra projectzangers, dames en jongens die de sopranen en alten zullen vertegenwoordigen. Komt allen en geniet zou ik zeggen en zegt het vooral voort.

Die toehoorders die geïnspireerd raken door onze inspanningen en denken, zou ik dat ook kunnen en spreekt het mij aan: laat het weten want niets is zo mooi als zingen en speciaal het gregoriaans. Bovendien geeft het een speciale vorm van rust in de geest en geeft het ontspanning. Wij oefenen op de dinsdagavonden en naast het zingen hebben we ook veel plezier en praten over van alles en nog wat. Eens per twee weken is de richtlijn voor het verzorgen van de zang in de diensten.

Voor wat betreft het draagvlak zou het al heel mooi zijn wanneer er een tot twee tenoren erbij zouden komen en een bas. 

Om de ontwikkeling van ons koor af en toe voor het voetlicht te brengen hopen wij met enige regelmaat onze ervaringen met u te delen.

Wilbert Stadhouders